تعداد بازديد : 154

شرکت نشر مژدک

بر پايه پاژنامه مَزْدَك، به پهلوىِ ساسانى مُژْدَكْ (مُژده كوچك)، براى نشرِ خود نشانى ساخته‌ايم كه چهرهى از خواست‌ها و ازينرو، گوياى آرمانِ گردانندگانِ نشرِ مژدك است؛ آرى :

« هر چيز كه در جُستنِ آنى ، آنى »

در ميانِ اين نشان خورشيدبانو، همانا نُمادِ مِهر و روشنگرى آمده است كه بازسازي جايگاهِ راستينِ زن در مردُمستان (جامعه) را نيز خواهان است.

بر فرازِ اين نشان، گُفتارى از على (ع) آمده كه راهنماىِ خودشناسى ، همانا راه كِردارِ دانش‌پژوهانه است :

« بنده آنم كه مرا واژه‌اى آموزد »

آرى ، ' پايه هر كس به اندازه دانش اوست ، و نادانان دانشمندان را دشمن گيرند . به دانش زندگانىِ جاودانى به دست كُن ، چه ديگر مردمان مُردگانند و زندگانى، مردمِ دانش راست.'

بنابر اين به گفته فردوسى :

چو گويى كه وامِ خِرَد توختم                 همه هرچه بايست آموختم

يكى  نغز  بازى  كند  روزگار                 كه بنشاندش پيش آموزگار

آموزگارى كه روشن سازدش :

« همه چيز را همگان دانند و همگان هنوز از مادر نزاده‌اند »

«بزرگمهر»                

ازينرو :

هر آنگه كه گويى رسيدم به جاى                 نبايد   ز گيتى   مرا   رهنماى

چنان دان كه نادان‌ترين كس تويى                 اگر   پند   دانندگان   نشونى

«فردوسى»      

آرى، دانش آدمى را به فرازگاهِ خودشناسى و بنابراين ، به خودبودگى كه جانمايه شناختىِ آن، خودآگاهىِ طبقاتى است ، رهنمون است ؛ ازيرا ، همچنين فراخوانِ طالسِ ملطى را كه به سقراط بسته‌اند، همانا :

«خود را بشناس»

را كه بر كتيبه معبد يوناني آپولون در دلف نگاشته بوده‌اند، رهنمونِ كارهاى نشر مژدك مى‌دانيم ، اميد است بر پايه اين آموزش‌هاى رهايى بخش ، بُن‌آموزه آدمانگي ،

«كِردارِ نيك ، پِندارِ نيك ، گُفتارِ نيك»

را به كار بريم و از اين جهان كه به گفته سنايى «خاكدانِ پُر از گُرگ» گشته ، با خودسازى از نو آدمى و عالمى بسازيم كه بر پايه ويژداري (مالكيتِ خصوصى) نباشد، كه بازسازى‌اش در گروِ خوشبختىِ مُشتى و بدبختىِ ديگران است .

آرى :

ز آز و فزونى به يك سو شويم                 به ناداني خويش   خستو شويم

مگر بَهرِ ما زين سراى  سپنج                 نباشد همى كين و نفرين و رنج

«فردوسى»